Vrijdag 17 september: Vézelay- Corbigny

Gisteren vroeg ik me nog af of dat alleen stappen niet te zwaar zou worden, maar na een nacht in een zaaltje met 8 vrouwen, weet ik beter.

Vanmorgen de Laudes bijgewoond en een pelgrimszegen en een medaille van Maria Magdalena gekregen. Dus na het gezamenlijk ontbijt heilig op stap, wat niet voorkomen heeft dat ik vreselijk verdwaald ben, maar de dame die ik aanhield heeft me helemaal tot mijn eindbestemming gebracht, meer dan 20 km uit de richting, een reddende engel! Er moet iets mis zijn in Maps.me en ook in Google maps. Ik zal mijn kilometers zeker wel gedaan hebben. Morgen beter uitkijken! Eind goed, al goed.

Daaaag Vézelay!

Donderdag 16 september: Bessy-sur-Cure – Vézelay

De météo ziet er vanmorgen veel beter uit en de Leffe heeft geholpen om goed te slapen, en bovendien is Lode jarig, dus…

Erover of erdoor. Je oplaadbaar lampje heeft weer gediend, Erik

Het is waarlijk een betere dag; in de bar van het volgende dorpje bestel ik een koffie. Op de bank waarop ik wil plaatsnemen, zit een spin. Met wat afgrijzen pak ik die met de poten vast en gooi ze onder de tafel waar mijn oog op een euromunt valt.

Een mooie streek, bossen en grotten en paleologische vondsten enzo. Niks toeristisch, wel een camping in St Moré, Leuk met kinderen?

Onderweg kom ik voorbij een jachthut, les Varennes, compleet met tafels en stoelen en een toog. De deur is open en binnen zie ik een lijst met namen hangen en een kolom met streepjes wie een chevreuil geschoten heeft. Ik zocht eigenlijk een toilet, maar ik vind enkel een grote BBQ onder het afdak aan de achterdeur. Het verwonderd mij dat ik nog geen groot wild gezien heb, wel heb ik al iets horen vluchten. Gisteren vroeg ik me dat ook af in de regen, midden in een bos. Op dat moment hoorde ik een vrouwenstem vlakbij, komende uit mijn broekzak; de madam van mijn telefoon. Was me dat even schrikken.

Om halfvier sta ik voor de kathedraal van Vézelay. Ik hoor alleen maar Vlaams en Nederlands spreken 😳. Allemaal met een elektrische fiets blijkt achteraf. In de kathedraal heb ik voor jullie allemaal een kaars ontstoken en vermits ik niet kon beslissen wie jou het best kan helpen heb ik er in totaal zes ontvlamd dan kan je kiezen welke heilige je het meest aanspreekt: Maria Magdalena, st Jacob, Maria, Jezus, st Jozef of ste Theresia.

Vanavond komt de priester hier in de herberg sainte Madeleine koken. Ik klink alvast op Lodes verjaardag!

Woensdag 15 september: Chablis- Bessy-sur-Cure

Oef, dat was een zware dag vandaag; vannacht heeft het goed geonweerd, dan stuurt Vincent een berichtje dat hij stopt met de Camino na 6km stappen. Door lichamelijke en psychische vermoeidheid en problemen heeft hij besloten om rechtsomkeer te maken. De problemen die hij heeft, kan ik niet oplossen. Ik was net aan de andere kant van Courgis, dus even teruggekeerd en afscheid genomen.

Het volgende heikel punt was dat de veldwegen omgevormd waren tot vreselijk klevende klei of leemsubstanties die aan de wandelschoenen blijven kleven, heelder kluiten, zelfs met stenen in. Je moet niet vragen hoe mijn schoenen gesteld zijn.

Kort na de middag miste ik een wegwijzer waardoor ik zeker 2km extra gelopen heb in de regen notabene. En ik moest er al 30 doen. De richting die die ik uitga is in nevel gehuld en de auto’s die vandaar komen, rijden met lichten aan.

Bovendien krijgt mijn smartphone kuren: hij belt zomaar mensen op enzo, Pieter van de planning van het RK is het eerste slachtoffer; hij staat bovenaan mijn contactenlijst. Hij opent allerlei apps (de phone) waarvan ik niet eens wist dat ze erop staan. Eens af- en opzetten zeker? Ik zal weer wel op de verkeerde knopjes gedrukt hebben, hij is ook wel wat natgeworden.

Laat in de middag klaart het gelukkig op, zodat ik toch nog op tijd in de Pelgrimsherberg ben, oef. Om 19u wordt mijn maaltijd geleverd, met een blonde Leffe erbij.

Morgen tot Vézelay, dan zit de via Campaniensis erop, een 390km in 17 dagen, gemiddeld 23km per dag.

Hopelijk wordt het weer toch wat minder nat. De temperatuur blijft wel aangenaam, toch nog een wat positiever berichtje.

In Cravant beloven ze heerlijke wandeltochtjes aan pelgrims met een woonwagen, maar daar heb ik geen tijd voor.

Dinsdag 14 september: Roffey- Chablis

De dag begint regenachtig, een onweer tussen 6 en 7u, maar rond de middag klaart de hemel een beetje op. Ook voor Vincent; het is zijn tiende stapdag en dat is voor velen een kantelmoment, dan komen de angsten naar boven en dan pas komt men in de camino-stemming. Die strijd is heel persoonlijk, ik kan hem enkel wat steunen zoals dat van mede-pelgrims gebruikelijk is. En ik ben de enige😇. Gisteren ben ik een terugkerende Belg gepasseerd, hij vertrok op 4 april en zal binnenkort terug thuis zijn.

Iets voor 13u ben ik aangekomen in Chablis alwaar ik me geïnstalleerd heb in de parochie herberg, leuk stadje, alle soorten winkels. Dus wat bevoorrading voor de volgende dagen; de dorpjes tussenin hebben gewoonlijk wel een kerk(je) en soms zelfs een gemeentehuis/ bibliotheek dat gesloten is of 2u per week open is. Dat is het dan.

Zou dat familie zijn?
Pfff die middagsluiting, wat duurt het wachten lang pffff

Maandag 13 september: Maraye-en-Othe- Roffey

Patricia gaf vanmorgen genoeg mondvoorraad mee, want het wordt een lange tocht, 36km. Vincent heeft het niet door dat de afstand in vogelvlucht korter is dan de werkelijkheid.

Zij vertelde dat ook hier de everzwijnen een plaag worden: normaal werpen ze 2x per jaar 2á 3 jongen, maar nu zijn dat al 3 worpen van 5á 6 jongen en ook de reëen, die normaal één jong hebben, verdubbelen hun kroost, verschillende moeders hebben twee bambi’s.

Gelukkig is het maandag vandaag😳

Vlak voor de middag kruist een vos de weg op een tiental meters vóór me. Als hij me ziet vlucht hij in de maïs.

In het bos hoor ik de krekels zingen. Marijn, weet je nog wanneer de krekels zingen?

Leuk stappen door de bossen als het zo warm is. Hoewel het niet echt plat is, zeker niet het eerste deel van de dagtocht.

Zondag 12 september: Troyes- Maraye-en-Othe

Ik houd ervan om ’s morgens vroeg uit een stad te sluipen, maar 8u is blijkbaar voor joggers en fietsers ook het ideale uur om te vertrekken op zondag.

Mijn afwas van het middagmaal, de yoghurt van geitenmelk viel niet in de smaak, de sardientjes daarentegen wel. Ik laat nog een restje melk achter bij twee dames die de moederkat onmiddellijk beginnen te voederen, ze halen de hesp en kaas tussen hun boterhammen uit. Zij hadden direct gezien dat de kattin zeer mager is en de drie jongen nog zoogt. Het is vandaag een beestige dag; vanmorgen kwam een jonge hond me begroeten en zonet kwam een verloren hond het erf van de gîte opgelopen, de eigenaar volgde enige tijd later.

We hebben een slaapplek gevonden op 3km van de route. Weeral wat extra stapjes. Morgen weer verder. Wel heel lekker gegeten in een vernieuwde boerderij die omgevormd is tot gîte, maar ook nog actief is in de landbouw.

Zaterdag 11 september: Bagneux- Troyes

Ha, nu weet ik waarom het gisteren zo kalm was langs het kanaal: werkendag. Vandaag was er al veel meer volk op de dijk, het weer is terug veel beter.

Een rangodin is blijkbaar een beverrat, of moerasbever of nutria. Geen meer gezien vandaag.

Om 14 u ben ik in Troyes aangekomen. Eerst de kathedraal bezocht en een dikke kaars ontstoken, en dan de toeristische dienst een halfuur aan het werk gezet om een bed voor morgen te boeken, wat gelukt is, oef.

De typische huisjes

Herken je het nog, schat? Op het terras rechts hebben we vijf jaar geleden gegeten.

Monsieur Vincent wordt hier ook verwacht in het klooster waar ik verblijf, maar hij was er nog niet. Nog vlug wat mondvoorraad inslaan voor morgen, zondag.

Vrijdag 10 september: Bagneux- Savières

Als je met schelp en credential op weg gaat naar Compostella of Rome of een ander heilig oord, kan je gebruikmaken van overnachtingsmogelijkheden bij particulieren, gemeentelijke herberg, kloosters, hotels of B&B’s aan een redelijke prijs. Eigenlijk vind ik een overnachting bij particulieren best wel interessant, dan weet je niet bij wie je terecht komt. Zo ben ik al bij een keramiste geweest, een beetje hyperactieve dame, en vannacht was het een gestampte boer die vanmorgen bomen gaat kappen. Wie weet waar kom ik nog terecht.

Bij André heb ik gepolst hoe dat nu zit met die bespoten bieten. Hij wist ervan en blijkbaar zullen die bieten toch verwerkt worden om methaangas uit te halen. Twee kilometer verder passeer ik zo’n centrale. De bedoeling is om gas te halen uit mest, afval van oogsten enzo. Groene energie?

Nu stap ik twee dagen langs het Canal Haute Seine, 36 km. Totnogtoe helemaal alleen, of toch niet; een fietser heeft me in het opgaan en het terugkomen (van de bakker?) gezien. Verder nog een blauwe reiger, ik geef hem geen ongelijk want het kanaal zit vol visjes van diverse grootte. En nog veel ratten met een pluimstaart, zo noemt Erik een eekhoorn. Een zwaan en een koppel fietstoeristen deze namiddag. En een ragondin, volgens mij een bever, maar Google Translate wil het niet goed vertalen. Buiten twee lege flessen en een bidon heb ik nog niets zien dobberen of varen op dit kanaal.

Gisteravond heb ik uit grote frustratie mijn voornaam gesuprimeerd, ik laat me nu Marie noemen, mijn tweede voornaam. Griet is te moeilijk voor de Fransen.

Vanmorgen las ik het nieuwsbericht dat in België code geel van kracht is, hier houden we het op enkele buitjes. Dus poncho aan, poncho uit en opnieuw en opnieuw… Tot om 19u de sluizen pas echt opengaan.

Donderdag 9 september: Vindey- Bagneux

Vannacht een onweertje met welgeteld één donderslag, maar dan wel een serieuze. Voor de rest van de dag bewolkt met wat lichte regenbuien en warm, nog 28gr aan de overnachtingsplek.

De lucht klaart pas uit rond 17u als ik al aangekomen ben.

Niemand tegengekomen, een hartelijke ontvangst op het logeeradres.

Woensdag 8 september: Baye- Vindey

Dat de vallei van de Marne een rijke streek is, is duidelijk; het ene chateau volgt op het ander. Volgens Vincent komt dat door de champagne.🤑

Abdij van Réclus, was wel een ommetje waard.

Vincent was eerst niet erg communicatief, het is zijn eerste Camino en nog wat onwennig, maar het betert.

De weg naar Compostela loopt normaal rond Sézanne, maar ditmaal wijk ik af om in het stadje geld af te halen en en passant wat fruit te kopen (en op te eten), en een stempel te halen op de toeristische dienst. Het biertje op het terras vlak aan de kerk was lekker! Vincent overnacht hier in het duurste hotel, de rest was volzet.

Vanavond ben ik goed terechtgekomen bij een mevrouw die al mijn klederen wil wassen en de reservering voor de volgende twee dagen gedaan heeft. Ben ik alweer gerust, en goedkoper gesteld.