Categorie: 2021 Leuven – Saint-Jean-Pied-de-Port

Doordat ik gisteravond zo laat was, is het dagelijkse wasje niet droog. Omdat prikkeldraad niet erg geschikt is als waslijn, is het op de bleik te doen, in het zonnetje. De zaadjes plukken we er vanavond wel af😁. Doch de droogsessie is abrupt onderbroken als ik op ong 100m een familie everzwijnen zie arriveren over het veld waar ik de uitstalling had gedaan. Inpakken en wegwezen. En snel. Verderop staat een boer buiten en als ik hem vertel wat ik zag, zei hij dat er veel kleintjes zijn, en dat ik er nog wel zal zien. Of ze aanvallen? Soms, als de kleintjes nog heel klein zijn. Toch een beetje gerustgesteld,

De streek is prachtig, het weer excellent.

De bus naar Couvin die voorbijrijdt als ik wacht op een truite meunière, moedigt onze Duivels aan voor de match vanavond. Zelfs in Frankrijk zag ik gisteren veel rode truitjes.

Als ik aankom in Olloy-sur-Viroin, zitten Eddy en Myriam uit Lummen op mij te wachten. De eerste pelgrims die ik tegenkom. Zij vertrokken eergisteren in Dinant en zij waren wel slim genoeg om de afstand beter te verdelen.

Morgen op naar Rocroi!

Vanmorgen fris maar droog en de voorspelling toont zelfs een zonnetje achter de wolken na 10u. Op dat zonnetje heb ik wel tot na de middag gewacht, maar ze heeft wel volgehouden

Surveillance video staat op een bordje langs de Maas, ik voel me veilig. Tot ik besef dat niet mijn veiligheid beoogd wordt, maar wel de bootjes die aan de kade liggen.

Aha, eindelijk paden waar ik mijn doppen van de wandelstokken kan halen; tot hiertoe waren alle paden verhard vermits het Ravels waren, fietspaden dus.

Als het Chateau de Freyr aan de overzijde voorbijschuift, vliegt een ijsvogeltje vlakbij op.

Op een bepaald moment kom ik op een GR terecht, stijl naar boven en zo heb ik het Plateau de Freyr ook gezien, maar de afdaling was niet zonder gevaar. Ik moest altijd terugdenken aan wat de Beninese gastheer van eergisteren vertelde: “Si on veut aller vite, il faut aller lent” oftewel, langzaam maar zeker. Door de regen van de voorbije dagen zijn de wegeltjes glad en een valpartij kan direct het einde zijn van mijn tocht.

maps.be blijkt een goede gps te zijn, onze Peter heeft de ganse tocht op mijn smartphone gezet en zelfs het stuk door Frankrijk verliep zonder problemen, alleen moet ik er nog aan wennen dat de afstand tussen 2 punten in vogelvlucht wordt weergegeven. Zo is vandaag de voorziene 21km opgelopen tot 35,5km. Om 20u40 was ik hier in Mazée. In Mazée is er trouwens niet veel te zien; als na de kerk en de twee chambres d’hôtes de postbus van Bpost wordt opgegeven als derde bezienswaardigheid, weet je al genoeg.

Voor morgen heb ik mij beperkt tot een tocht van 7,4km. De hospita zei net dat het 14km is. dat trekt er al beter op. Rocroi zal niet voor morgen zijn.

De ganse nacht regen en het ziet er niet naar uit dat het zal beteren.

Wat wel goed meegevallen is, is de gastheer van mijn logeerplek. Een jonge priester afkomstig uit Benin opende gisteravond de deur van het Presbyteriat en zijn hart. De Afrikaanse warmte stroomde over me heen. De gezamenlijke maaltijd was deugddoend. Un grand MERCI, Armel Nico!

Waar ik vanavond onder de wol zal kruipen, is nog onbekend, maar ik reken op Sint Jacob om een oplossing te vinden. Van de adressen die ik vond op de Nederlandse site, klopt de helft niet (meer). Vandaag informeerde ik in de O.L.Vrouw abdij van Leffe voor een logeerplek, maar weer een negatief antwoord. De ‘assouplissements’ ivm Corona zijn hier nog niet doorgedrongen. En al tweemaal kreeg ik te horen dat de kleinkinderen komen logeren, want het einde van het schooljaar, désolée .

De regen is gestopt rond 10u, op een paar miezerbuitjes na was het droog.

Oef, het is toch weer gelukt om een bed te vinden, deze nacht in een hotel in Anseremme vlakbij de kajak aankomstplaats van de Lesse. En morgen heb ik gereserveerd in Mazée. Vanaf Mazée is het nog 28km tot Rocroi, dus zou ik daar vrijdag kunnen aankomen. We zijn er bijna… Maar nog niet helemaal.

In het kortstbijgelegen restaurant is het allemaal Vlaams dat ik hoor. Om mijn Frans bij te spijkeren, heb ik te weinig contacten; soms passeert er wel een fietser of 2, en ook een groep maar buiten een bonjour en ook wel eens een goede marche, gaan die contacten niet.

Gisteren ben ik zeer hartelijk ontvangen door Emmanuel en Anne. Lekker gegeten ook. Ik ben blijkbaar de tweede pelgrim dit jaar.

En dan begon de lijdensweg om een volgend bed te vinden. De 4 contacten in Namen hadden allemaal een reden om mij af te wijzen; de eerste kwam net uit de kliniek, de tweede is te oud, de derde had haar kleinkinderen te gast en de vierde had al een logee. De jeugdherberg gaf een automatisch antwoord dat ik moest reserveren via de site, wat mislukte. Gelukkig gaf de vierde de gegevens van de pastoor van La Plante, en die is gezwicht voor mijn smeekbeden. Dus om 18u ga ik bellen aan het Presbyteriat.

Vandaag is het weer  beter dan gisteren maar er wordt vanavond wel onweer voorspeld. Ik zal in veilige oorden zijn, hoop ik toch😇.

Dat de Camino in België veel moeilijker is dan in Spanje of Portugal had ik al vermoed, het begon al met het vinden van een overnachtingsplaats. Tussen Hoegaarden en Namen is er welgeteld één. Daar ben ik nu naar op weg, vanmorgen in de regen, vanaf deze middag is het droog en warm.

Momenteel zit ik wat te rusten op een bank met mijn rugzak met schelp ostentatief uitgestald op de tafel. En het werkt: daarnet stopte een koppel per fiets die de Camino gedaan hebben vanuit Genève en ook een keer de via de la Plata en de C. Portugais vanuit Porto. Ze wensen me een Buen Camino, dat klinkt zeer vertrouwd.

En warempel, de zon begint er zelfs van te schijnen.

Vandaag en morgen volg ik de RAVEL 142 tussen Hoegaarden en Namen. Dit is een oude spoorlijn, altijd recht en genivelleerd, soms op een begroeide berm, dan weer lager dan de omgeving. Af en toe passeert er een fietser of loper, maar het is maandag en kalm door het mindere weder. De tumulus van Hottomont is daarnet voorbijgeschoven en hier was ook een Heirbaan een tijdje geleden.

Weer op weg vanuit Leuven; door een pandemietje was het moeilijker om te reizen maar de kriebels zijn er al een hele poos. In oktober vorig jaar stapte ik al het traject Leuven- Hoegaarden, dus hoop ik binnenkort van Hoegaarden naar Roccroi te stappen, de eerste stad in Frankrijk. De verdere tocht zou in september/oktober kunnen volgen, maar veel hangt nog af van de mogelijkheid om vrij te krijgen op mijn werk.

2021 Is een heilig jaar, dwz dat de feestdag van St Jacob (25 juli) op een zondag valt. Dat jaar is verlengd tot eind 2022. Dan is de heilige poort open in Compostella. Ach ja, voor mij zijn alle redenen goed om weer op pad te gaan.

Vorige edities schreef ik dagelijks een verslagje, u kan mij dus nu ook weer volgen en zo ook een stukje meebeleven wat ik ervaar.

Ik kijk ernaar uit!