Vanmorgen ontmoette ik in de herberg een Canadese medepelgrim die tot Sobradelo stapt, ze vertrekt voordat ik mijn ontbijt begin en ik zie haar niet meer weer, tot ik in Sobradelo in de bar van de pelgrimsherberg iets ga drinken; daar komt ze netjes gewassen tevoorschijn. Een zakdoek die ik onderweg gevonden had, bleek van haar te zijn en die heb ik dan braaf teruggegeven.
Soms wijzen de pijlen in verschillende richtingen. Op de achterkant van het plakkaat op de achtergrond staat een pijl om rechtdoor te gaan.
De laatste 2km omhoog naar de herberg zijn zwaar, maar het loont de moeite: er is een Duitse pelgrim en die begint net aan de bereiding van een maaltijd, en ik mag meeëten.