Het verrast me dat ik zo lang geslapen heb, maar dan komt het besef dat we zijn overgeschakeld naar het zomeruur.
‘Etapa sin dificuldades’ zegt de gids, dus een perfecte zondagswandeling. En het weer werkt ook mee, in de voormiddag wat regen met af en toe een streepje zon en in de namiddag kan ik mijn regenkleding opbergen, hopelijk voor een lange tijd. Het is nog wel fris, ong. 12°.
Leuke tocht, op tijd een natje en een droogje en leuke mensen. Telkens ik mijn regenponcho aantrek, snelt er iemand toe om me te helpen. Daarstraks stopte een auto met twee vrouwen om een gesprekje te voeren, waarover denk je?
Het laatste stuk is veelbelovend: er doemen hoge bergen op in de verte. Ik heb Biskaje verlaten en heb de grens met Burgos overschreden. De twee vrouwen beloven me bergen zoals in Zwitserland.
Wel veel kerkjes en kapelletjes gepasseerd maar geen enkele open, zelfs niet op Palmzondag, dus geen kaarsje vandaag.
In de albergue is het ijzig koud: 11°, maar het water in de douche is warm, verzekert Alphonso mij, inderdaad: gloeiend heet, verbrandingsgevaar! Dus nu iets warm gaan eten en dan mijn bed in.