Categorie: 2026

¡Buen suerte! Dat zegt de hospitalera vanmorgen als ik het hotel verlaat. Dat was nadat een betalingspoging gisteravond met de twee bankkaarten de mist ingegaan is wegens geblokkeerd. De poging met een instant overschrijving via de app is vanmorgen wel gelukt, en dan ontdek ik dat er vandaag geen bussen of treinen rijden wegens vacaciones, Olé. Omdat er geen albergues of hotels in de buurt zijn met vrije bedden, heb ik 70 km verder gereserveerd en had ik wel op wat verplaatsingshulp gerekend.

Dus met de dedo, autostop. Ik zou het in België nooit doen, maar nood breekt wet. Na een achttal liften, waaronder een Nederlander en zijn echtgenote, was ik om 15u15 op 8 km van mijn einddoel. Veel leuke babbels en een omslag van het weer; vertrokken in de regen, na Oleo komen we in de Meseta in beter weer. Achter me zie ik een dik pak grijze wolken afstand nemen.

Bij Ber en Mar mag ik mijn middagmaal verorberen in hun buitenverblijf.

Na controle van de bankkaart kan ik alleen maar vaststellen dat die perfect werkt. Zo zie je maar weer: op de Camino komt alles weer goed.

Momenteel ben ik op ong 150 km ten noorden van Leon, verder noordwaarts bevinden zich de grotten van Altamira.

Dat wijntje heb ik wel verdiend, dunkt me.

Gisteren was ik mss wat kort, maar het laatste stuk voor Benedo was zwaar; 2km door een weide met koeien en struikgewas zonder markeringen. Daarbovenop waren de drie bars/ cafés gesloten want maandag. De mevrouw van de albergue vond nochtans dat ik er valiente uitzag, ze had al erger gezien.

Toch wat gaten tussen de wolken vandaag. De temperatuur is, denk ik hoger dan in België en het is hier het koudste gebied van Spanje. De hoogte speelt natuurlijk ook een rol, vandaag wandel ik op 600 a 800m hoogte.

Er zou een ouder koppel onderweg zijn voor mij. Dan ben ik toch niet helemaal alleen hier.

Ben net in het hotel na wat complicaties; ik was mijn regenhoes van de rugzak verloren , ik zet mijn rugzak aan de kant van de weg en loop terug in dezelfde richting, maar loop zelf verloren. Een vriendelijke mevrouw begeleidt me naar de plaats die ik aanwijs en zoals steeds komt alles goed op de Camino. Daarom ben ik een uur te laat, maar eind goed, al goed.

Deze etappe zou ik niet aanraden om te doen met sneakers of lage stapschoenen, zeker niet het stuk tussen Arceo en Irús, voorbij de watervallen. En dan heeft het vandaag niet noemenswaardig veel geregend, de zon heeft zich ook niet laten zien.

De ganse dag bewolkt en fris, tot 12°.

De albergue waar ik als enige verblijf, is comfortabel en de mevrouw droogt zelfs mijn wasje.

Het verrast me dat ik zo lang geslapen heb, maar dan komt het besef dat we zijn overgeschakeld naar het zomeruur.

‘Etapa sin dificuldades’ zegt de gids, dus een perfecte zondagswandeling. En het weer werkt ook mee, in de voormiddag wat regen met af en toe een streepje zon en in de namiddag kan ik mijn regenkleding opbergen, hopelijk voor een lange tijd. Het is nog wel fris, ong. 12°.

Leuke tocht, op tijd een natje en een droogje en leuke mensen. Telkens ik mijn regenponcho aantrek, snelt er iemand toe om me te helpen. Daarstraks stopte een auto met twee vrouwen om een gesprekje te voeren, waarover denk je?

Het laatste stuk is veelbelovend: er doemen hoge bergen op in de verte. Ik heb Biskaje verlaten en heb de grens met Burgos overschreden. De twee vrouwen beloven me bergen zoals in Zwitserland.

Wel veel kerkjes en kapelletjes gepasseerd maar geen enkele open, zelfs niet op Palmzondag, dus geen kaarsje vandaag.

In de albergue is het ijzig koud: 11°, maar het water in de douche is warm, verzekert Alphonso mij, inderdaad: gloeiend heet, verbrandingsgevaar! Dus nu iets warm gaan eten en dan mijn bed in.

De Welshman die ik gisteravond ontmoette in het hostel was bemodderd tot boven zijn knieën door de regen die hij te verduren had. Vanmorgen regende het lichtjes, maar buienradar gaf wel zwaarder neerslag rechts van Bilbao. Ik heb de juiste kant genomen blijkbaar en nog een meevaller: mijn bed staat al klaar in Zalla. Na de middag denkt het weer er anders over en daalt de regen vrolijk neer, met bijwijlen redelijk wat wind. Op een bepaald moment vrees ik een herhaling van de eerste dag op de Via de la Plata, maar zover komt het gelukkig niet. Rond 18u is het eindelijk gedaan met regenen, maar voor hoelang?

Om 9u30 kom ik aan de afsplitsing van de Camino Olvidado van de C del norte, een automobilist stopt en wijst me naar de Norte, maar ik ben zeker dat het rechtdoor is. Naar het zuiden is het weer beter 😌?. Voordien heeft een mevrouw me vanop haar balkon een hele uitleg gedaan , ik denk dat het over haar man ging die iets in zijn schouder had en toen gestorven is en was hij 33j of is het 33j geleden? Ik zal het maar niet verder vertellen…

In het eerste dorpje geniet ik van mijn eerste pinchos en een café con leche. In Sodupe volgt een tostada met jamón en ei. En in Güeñes vlucht ik en café binnen om wat op te drogen en een koffie te drinken.

De weg is goed bewegwijzerd, wel veel asfalt en bijna altijd geluid van een drukke weg ergens hogerop. Wel wat wandelaars al dan niet met hond gezien, het is zaterdag en er zijn blijkbaar ook corrida’s, zag ik op de televisie in de tweede bar.

De mevrouw die me ontvangt in de herberg in Zalla zegt me dat ik de eerste pelgrim ben in 4 dagen, wie wandelt er nu in zo’n weer😳. Ze hielp me ook om een reservering voor morgen te doen. Vanavond is het snel iets eten uit de Carrefour. Gelukkig is er verwarming en een wasmachine beschikbaar.

De regen van vanmorgen is vlug gedaan. In San Sebastian geniet ik van zelfgemaakt appelsap van dezelfde gemeenschap ( The Yellow Deli) als de albergue waar ik overnachte. Een aanrader! Alles vegi en bio.

Het kaarsje van gisteren is geclaimd door mijn moeder, een nieuwe kans voor jou vandaag in de basiliek de Santa Maria del chorus in San Sebastian, links boven?

Daarna ga ik het openbaar vervoer testen.

Para mis compañeros de clase de español: el autobus a Bilbao está retrasado y el andén o la plataforma no está indicado ya.

In de bar van het Guggenheim museum ga ik bezinnen wat te doen: in Bilbao zijn er geen albergues voor pelgrims en de eerste op de C.Olvidado is na 23km, dat haal ik niet voor de avond. Ha, Booking.com heeft een oplossing, op een halfuurtje stappen vanaf hier, weeral opgelost.

Ik heb nog niet gezegd dat ik het stuk van de C.del norte van Irun naar Bilbao al gestapt heb van 22 tot 28 april 2022, je kan mijn verslagjes van toen opsnorren.

Als ik vanmorgen thuis vertrek, te voet naar het station van Leuven, regent het niet meer.

De regenbuitjes verschijnen terug als ik in de Eurostar naar Parijs zit. Dat valt al mee, zeker als vanaf Frankrijk de zon vrolijk door de ramen schijnt en de aansluitingen in Parijs vlekkeloos verlopen zelfs met de vertragingen. Het moeilijkste van vandaag was een postbus vinden in Brussel-Zuid om de verjaardagskaart voor mijn moeder te posten. Het personeel van het station wist het ook niet.

Laat ik u nu even in mijn kaarten kijken en mijn plannen voor mijn vijfde Camino uit de doeken doen. Het is mijn bedoeling om de twee eerstkomende dagen op mijn gemakske tot in Bilbao te geraken, eventueel met openbaar vervoer. De C. del norte heb ik in 2022 gelopen tot Oviedo. Vanaf Bilbao zou ik de C. Olvidado en na de kruising met de C. Frances in Ponferadpa, de C de Invierno tot Compostela willen volbrengen. Zo’n 850km schat ik.

De eerste dag is al goed verlopen en er is nog veel plaats in de pelgrimsherberg in Irun.

Vandaag 21 maart 2026, was ik aanwezig in Mechelen voor mijn tweede pelgrimszegen.

Je kan het al raden waarom; een Camino wandelen is verslavend en weerom kan ik niet weerstaan om terug te vertrekken. De voorziene vertrekdatum is volgende woensdag. Zoals de vorige edities kan je mij volgen op deze blog.

Tot binnenkort!