Dag 10: Puente de Almuhey — Cistierna (21,2 km)

Vandaag was het een echte Camino dag, zonder zorgen en warm weer, om 18u is het nog 28° aan een apotheek in de zon.

Sonia, de hospitalera van vorige nacht heeft me veel informatie gegeven over de volgende etappes, een zorg minder. De etappe van vandaag was niet zo lang, maar wel met enkele flinke beklimmingen en de onvermijdelijke afdalingen. Weliswaar in droog en warm weer.

Als ik rond 10 u iets wil drinken en ik aan de kerk van St Martin naar het dorpje ga en vraag of er een bar is, krijg ik een negatief antwoord en word ik prompt uitgenodigd door een mevrouw die koffie maakt voor mij en me vertelt dat er in dat dorp 20 personen wonen waaronder haar ouders. Zijzelf en haar gezin (die nog sliepen) wonen in Leon, Marie Ann, Jorge en zoon Pablo zijn in vakantie voor het Paasweekend. Zij is lerares Frans en was ooit in Louvain-La-Neuve voor haar opleiding. Zo gaat dat hier.

Nieuwe kaarsjes!

In de namiddag gaat het hoog!

Dus doe ik nu wat de Spanjaarden de ganse dag doen: in een bar zitten. Vanaf ’s morgens zie ik al alcohol schenken. Ik heb me nu ook een biertje veroorloofd, terwijl een voetbalmatch zeer enthousiast wordt aangemoedigd. Maar het paswoord van het Wifi netwerk kennen ze niet.

Dag 9: Cervera de Pisuerga-Guardo — Puente de Almuhey (39 + 16,5 km)

Het was al een tijdje duidelijk dat alle bedden in Guardo al een poos bezet waren wegens de feestelijkheden van de Semana Santa. Twee mogelijkheden: ik neem in Guardo de trein naar Leon die vandaag wel zou rijden of ik probeer verder te autostoppen tot Puente de Almuhey alwaar een gemeentelijke herberg is. Zogezegd zo gedaan en zo ben ik hier aangekomen rond 14u30 en totnogtoe ben ik de enige gast en kan ik wat rusten. De verantwoordelijke van de herberg maakt me wat wegwijs met een folder van de Camino Olvidado met verbeteringen: nieuwe albergues, correcte telefoonnummers, de gepaste contactpersonen enz. De folder had ik wel op mijn telefoon, maar die is niet meer accuraat.

De enkelspoorlijn die hier ligt is een oude lijn tussen Bilbao en Leon langswaar de kolen uit mijnen in de buurt van Leon naar Bilbao werden getransporteerd. Er rijdt normaal één trein per dag in elke richting, in de late namiddag.

Morgen ga ik nog een beetje hogerop, tot 1319m om dan terug op het huidige niveau te eindigen en daar is ook een pelgrimsherberg. De temperatuur stijgt met de hoogtemeters, morgen tot 25°!

Dag 8: Llano — Cervera de Pisuerga (76,4 km)

¡Buen suerte! Dat zegt de hospitalera vanmorgen als ik het hotel verlaat. Dat was nadat een betalingspoging gisteravond met de twee bankkaarten de mist ingegaan is wegens geblokkeerd. De poging met een instant overschrijving via de app is vanmorgen wel gelukt, en dan ontdek ik dat er vandaag geen bussen of treinen rijden wegens vacaciones, Olé. Omdat er geen albergues of hotels in de buurt zijn met vrije bedden, heb ik 70 km verder gereserveerd en had ik wel op wat verplaatsingshulp gerekend.

Dus met de dedo, autostop. Ik zou het in België nooit doen, maar nood breekt wet. Na een achttal liften, waaronder een Nederlander en zijn echtgenote, was ik om 15u15 op 8 km van mijn einddoel. Veel leuke babbels en een omslag van het weer; vertrokken in de regen, na Oleo komen we in de Meseta in beter weer. Achter me zie ik een dik pak grijze wolken afstand nemen.

Bij Ber en Mar mag ik mijn middagmaal verorberen in hun buitenverblijf.

Na controle van de bankkaart kan ik alleen maar vaststellen dat die perfect werkt. Zo zie je maar weer: op de Camino komt alles weer goed.

Momenteel ben ik op ong 150 km ten noorden van Leon, verder noordwaarts bevinden zich de grotten van Altamira.

Dat wijntje heb ik wel verdiend, dunkt me.

Dag 7: Santelices — Llano (30 km)

Het koppel pelgrims neemt me op sleeptouw, Juancar en Ana zijn Baskisch maar spreken ook Duits. Ze stappen wel sneller.

Dat zit hier dus ook. Voor degenen die niet weten wat het is: een nest van Aziatische hoornaars. Het is de eerste die ik zie en de enige die ik zag.

Het is net of hier naast elk huis een kerk of kapel staat, soms zelfs zonder huis.

In Alija werd de Ebro afgedamd niet ver van de bron wat een heleboel water en stuwdammen oplevert. En een zandwinning.

Het is hier een onmogelijke opgave om een verblijf te vinden voor morgen of overmorgen want Semana Santa, dus verlof voor iedereen en gidsen die niet zijn bijgewerkt en albergues die iets anders begonnen zijn of gestopt enzovoort. Wat nu? Daar zal ik eens over moeten slapen.